System wierzchowców

Wierzchowce – Milczący Bohaterowie

Królestwo, królestwo za konia. Wielu potężnych wojowników zgodziłoby się na taką wymianę w ogniu walki.

Mogą przewieźć bohatera na swoich plecach z jednego miasta do drugiego lub ponieść go do morderczej szarży w stronę zastępów wroga. Wierzchowce są nieocenioną pomocą w podróży i w walce. Różniące się od zwykłych zwierząt zaprzęgowych, spotykanych na farmach, potężne rumaki Galgaronu są własnością najbogatszych i prezentują się imponująco. Przyzwyczajone do chaosu wojny, są zdolne do ochrony swoich właścicieli i do pomocy na polu bitwy.

Wśród dumnych obrońców Galgaronu znanych jest wiele gatunków wierzchowców, a wymienione poniżej to jedynie ich niewielka część. Wiatroporywacze i Brzytwoszpony to niebezpieczne bestie, wyposażone w ostre dzioby i pazury. Były oswajane bardzo ostrożnie przez lata, aż stały się niezwykle zwinnymi wierzchowcami, zdolnymi w mgnieniu oka przenieść właściciela w wir walki. Oswojone lub dzikie – Błyszczaki są wspaniałymi myśliwymi, spotykanymi w najgłębszych puszczach Galgaronu. Łącząc kocią grację i okazałą muskulaturę, potrafią rzucać się na przeciwników w dzikim szale. Koszmary bywają często mylone ze zwykłymi rumakami, ale przeszywający zapach siarki i rozżarzone kopyta szybko zdradzają prawdziwą naturę tych bestii.

Rozwój wierzchowca

Ostrożna pielęgnacja jest kluczowa dla rozwoju wierzchowca, aby ten mógł w przyszłości wiernie służyć swojemu mistrzowi. Proces zdobycia skutecznego wierzchowca jest złożony, ale dość łatwy do zrealizowania. Jest podzielony na kilka etapów: Jaja mogą być zakupione u odpowiednich handlarzy. Bardzo rzadko zdarza się, że poszukiwacz przygód natrafi na jajo jakiegoś wyjątkowego stworzenia, które różni się od tych spotykanych na co dzień. Po odkryciu jajka, należy poczekać, aż stworzenie się wykluje. Następnie przechodzi ono przez fazę larwalną i fazę rozwoju. Wyklucie się wierzchowca nie zajmuje zazwyczaj dużo czasu, często trwa mniej niż godzinę. Embrion rozwija się wewnątrz jajka. Naukowcy podkreślają, że ta faza może zostać przyspieszona przy użyciu odpowiednich substancji. Stworzenie po wykluciu wchodzi w fazę larwalną i szybko osiąga wiek młodzieńczy, w którym nie może jeszcze zostać wykorzystane jako wierzchowiec, ale może wpływać na atrybuty i umiejętności właściciela. Karmienie jest oczywiście sprawą najważniejszą, ponieważ stworzenie potrzebuje energii do rozwinięcia swojego pełnego potencjału. Po raz kolejny naukowcy zwracają uwagę, że pewne przyspieszacze, stymulanty, hormony i enzymy mogą zostać wykorzystane przy treningu wierzchowca, aby rozwinąć potrzebne umiejętności i przyspieszyć fazę wzrostu. Po dłuższym okresie dorastania, wierzchowiec osiąga pełnię swojego rozwoju i wchodzi w dorosłość. Od tego momentu może być dosiadany, ale nie może już uczyć się nowych umiejętności i sztuczek. Wciąż wzrasta natomiast jego moc i siła, kiedy uczestniczy w walce u boku swojego mistrza. Zapiski mówią o przypadkach, kiedy wierzchowiec stawał się tak potężny, że przemieniał się w prawdziwie mityczną bestię.  

Tresura Bestii

Fragment Kodeksu Argentum, spisanego przez Tormina Srebrnogrzywego:  „Tyle udało mi się zebrać przez ostatnie miesiące, mimo że oczy me pozostawiają mnie niemal ślepym. Wiele Pand, które pomogły nam osiedlić się w tej nowej krainie, powiedziało nam, że więź pomiędzy bestiami i cywilizowanymi rasami Galgaronu istniała od zawsze. Wiem teraz, że jest to prawdą.     Nikt nie wie, od kiedy niektóre z bestii żyją w symbiozie z Elfami, ale mówi się, że Pandy były pierwszymi po Elfach, którym udało się udomowić zwierzęta. Aby uniknąć ataków wędrownych Pand, opuszczających klasztory, Elfy podzieliły się z nimi wiedzą i pozwoliły im komunikować się z dzikimi stworzeniami. Nasi gospodarze opowiadają, że harmonia jaka panowała między Elfami, Pandami i bestiami została zauważona przez tajemniczych Viridis. Ich zazdrość spowodowała, że zaczęły kontrolować serca zwierząt za pomocą potężnej magii, tłumiąc ich instynkty i przejmując nad nimi kontrolę.” Mało istnieje zapisków sprzed 9 wieku, dotyczących pradawnych stworzeń zamieszkujących te ziemie. Na pewno istnieje długa tradycja tresowania potężnych bestii i wykorzystywania ich w walce. W obliczu nadchodzącej wojny, wszystkie rasy Galgaronu muszą szukać sprzymierzeńców wśród tajemniczych gatunków, przemierzających dzikie odstępy kontynentu.